Naast de basgitaar begon Lennard, inmiddels een groot bewonderaar van Spaanse en Zuid-Amerikaanse muziek, ook de Spaanse gitaar te bespelen: ‘Maar dat mag eigenlijk geen naam hebben. Het waren gewoon een paar akkoordjes en ik was maar wat aan het uitvogelen.’
Drie jaar geleden hoorde Lennard een Flamencogitarist spelen in Jazzclub Jazzy Jam in Zwolle. Hij wist toen dat dit het Spaanse geluid was waar hij altijd naar gezocht had: mysterieuze klanken en een heftig temperament in het gitaarwerk. Lennard ging lessen volgen bij Errol Pawiroredjo aan het gitaarinstituut L’Escola in Zwolle en bleek een groot talent te zijn. In de afgelopen jaren was hij soms dag en nacht met de gitaar bezig. ‘Muziek is mijn leven geworden, de Flamenco in het bijzonder. Flamenco spelen is voor mij als thuiskomen.’
Door zijn snelle muzikale ontwikkeling werd Lennard door Errol gevraagd om de solopartijen bij PaLé voor zijn rekening te nemen.
‘De gitaar is enorm belangrijk voor me. Mezelf uiten is niet mijn sterkste kant, ik kan met mijn gitaarspel veel meer vertellen dan met woorden, in eerste instantie aan mezelf. Spelen met PaLé was een grote uitdaging voor me, ik had nog nooit op dit niveau en met ervaren mensen gespeeld. Het is soms hard werken maar het resultaat is er dan wel naar. Als ik hoor wat we nu als collectief doen, krijg ik daar een trots gevoel van.’